Zoeken

Talk for Food and Food for Talk

De Nederlandse landbouw staat voor ingrijpende veranderingen. Discussies over stikstof, duurzaamheid en toekomstperspectieven verlopen vaak gepolariseerd, terwijl oplossingen afhankelijk zijn van samenwerking tussen partijen met uiteenlopende belangen. Dit proefschrift onderzoekt hoe gesprekken tussen boeren, beleidsmakers en andere betrokkenen verlopen, en hoe interactionele keuzes in die gesprekken bijdragen aan het ontstaan, of juist het uitblijven, van collectieve actie. Op basis van gedetailleerde analyses van echte gesprekken in uiteenlopende contexten, zoals mediadebatten, voedselcoöperaties en multi-actor netwerken, laat het onderzoek zien dat gesprekken niet alleen standpunten weerspiegelen, maar actief betekenissen en onderlinge verhoudingen vormen. De manier waarop problemen worden geframed is daarbij nauw verbonden met identiteitswerk en de rol die emoties krijgen in interacties. Wanneer deze dimensies elkaar versterken, kunnen tegenstellingen verharden; wanneer zij ruimte laten voor wederzijdse erkenning, kan nieuwe gemeenschappelijke grond ontstaan. Het proefschrift laat zien hoe kleine, lokale vormen van samenwerking (‘small wins’) via gesprekken kunnen bijdragen aan bredere collectieve en institutionele verandering, maar ook hoe kwetsbaar zulke processen zijn onder externe druk. De centrale conclusie is dat collectieve actie in complexe landbouwtransities niet los te begrijpen is van de interactionele dynamieken in gesprekken. Framing, identiteitswerk en de omgang met emoties bepalen in hoge mate of verschillen worden versterkt of overbrugd, en of gesprekken ruimte creëren voor gezamenlijke handelingsperspectieven. Gesprekken functioneren daarmee als een sleutelmechanisme in transitieprocessen, zonder op zichzelf voldoende te zijn om verandering af te dwingen.

Publicatie

Werken aan weerbare praktijken

Wat verstaan we eigenlijk onder maatschappelijke weerbaarheid? En hoe krijgt dit vorm in het dagelijks handelen van professionals, organisaties en gemeenschappen?In het paper Werken aan weerbare praktijken verkent lector Robert van Putten hoe een eerste vraag rond samenwerking met Defensie zich heeft verbreed tot het bredere vraagstuk van maatschappelijke weerbaarheid. Niet opgevat als een militaire of veiligheidsopgave, maar als een maatschappelijk vraagstuk dat raakt aan democratische waarden, moreel handelen en het functioneren van beroepspraktijken.Het paper laat zien dat maatschappelijke weerbaarheid concreet wordt:• in professioneel handelen onder druk• in werken vanuit relaties en vertrouwen• in morele afwegingen en vragen rond zingeving• in de spanning tussen maakbaarheid en kwetsbaarheid

Publicatie

Thuis geven

Dit boek onderzoekt hoe christelijke pleegouders een gastvrij thuis bieden aan kinderen en jongeren die vaak een andere levensovertuiging hebben. In Nederland wonen zo’n 20.000 kinderen in een pleeggezin; de helft van de pleegouders is christen. Wat betekent dat voor de zorg, het gezin en het geloof? Dit boek combineert onderzoeksgegevens met praktijkverhalen en theologische reflecties van pleegouders. Het laat zien hoe geloof inspireert tot respectvolle zorg en hoe de Bijbel richting kan geven in het omgaan met verschillen. Een waardevolle bijdrage voor iedereen die betrokken is bij pleegzorg en zoekt naar verbinding tussen geloof en opvoeding.

Publicatie

Het ValleiLab als infrastructuur voor kennisontwikkeling die doorwerkt in de zorgpraktijk

Zorgvragen nemen toe in aantal en complexiteit, terwijl de arbeidsmarkt onder druk staat. Tegelijkertijd verandert technologie het werk van zorgprofessionals ingrijpend: ze moeten digitaal vaardig zijn, nieuwe technologie kritisch kunnen inzetten en blijven handelen vanuit professionele en ethische afwegingen. Deze uitdagingen raken direct aan de manier waarop zorgprofessionals worden opgeleid en ondersteund.Dit is een publicatie over het oprichten van het ValleiLab (samenwerking tussen Christelijke Hogeschool Ede, Opella en Ziekenhuis Gelderse Vallei), een werkplaats om de zorgprofessional van te toekomst toe te rusten.

Publicatie

Neem religie serieus, dat hoort bij het journalistieke ambacht

Religie verdient serieuze aandacht in de journalistiek, maar Nederlandse redacties seculariseren snel en lopen achter op de religieuze kennis van de bevolking. Terwijl 43% van de Nederlanders zich religieus noemt en religie wereldwijd groeit, maken journalisten regelmatig vermijdbare fouten, zoals het gebruik van verkeerde termen of onjuiste weergaven van religieuze tradities. Dit gebrek aan kennis ondermijnt de kwaliteit van de berichtgeving en het vertrouwen van lezers en doet daarnaast geen recht aan miljoenen burgers.Experts zoals Karel Smouter (NRC) en Somajeh Ghaeminia (Trouw) benadrukken dat basale kennis over religie essentieel is, maar vaak ontbreekt. Redacties zijn vaak homogeen en seculier, wat leidt tot clichématige of negatieve frames, vooral over de islam. Diversiteit op redacties en een bescheiden houding van journalisten – zoals ruimte voor correcties en openheid over kennislacunes – kunnen de journalistieke kwaliteit verbeteren.

Publicatie

De waarheid maakt vrij. Over betrokken onderzoeksjournalistiek

Dit essay verkent de rol van ‘betrokken onderzoeksjournalistiek’, met name bij het onderzoeken van gesloten gemeenschappen, zoals religieuze groepen. Hoewel onderzoeksjournalistiek zich vaak als objectief presenteert, is totale neutraliteit onhaalbaar. De waarden en overtuigingen van onderzoeksjournalisten bepalen in hoge mate de vragen die worden gesteld. Dit essay pleit voor meer gesprek hierover. Openheid over het eigen perspectief en de erkenning dat de eigen blik beperkt is, is noodzakelijk. Dat betekent niet dat een onderzoeksjournalist het opneemt voor een bepaalde standpunt. Waarheidsvinding en recht doen zijn en blijven de basis: journalisten moeten onafhankelijk kunnen optreden en zich baseren op feiten. De journalist gelooft dat de waarheid, hoewel soms pijnlijk, uiteindelijk bevrijdend werkt en kan leiden tot herstel van onrecht.

Publicatie

Betrokkenheid als oervorm

Betrokken journalistiek voldoet aan een oerbehoefte van journalisten, gericht op verbondenheid met hun publiek en empathie met hun onderwerp. Anders dan eerdere vormen van 'engagement' en actiejournalistiek, zoals die in de jaren zestig en zeventig, benadrukt betrokken journalistiek dat onafhankelijkheid belangrijk is. Het hoofdstuk bespreekt de geschiedenis van betrokken journalistiek, waaronder het proefschrift van Taco Rijssemus, dat betrokken journalistiek een theoretisch fundament gaf. Hij betoogde dat betrokken journalistiek, die staat voor waardenbetrokkenheid, even professioneel en objectief kan zijn als de zogenaamd objectieve school. De menselijke waarneming is namelijk niet waardenvrij en bevat altijd een subjectief element.Betrokken journalistiek versterkt het vak als geheel door vanuit een eigen gezichtspunt professionele maatstaven te hanteren. Het herinnert eraan dat journalistiek een vak met een missie is en blijft.

Publicatie

Betrokken journalistiek heeft betrekking op onze manier van kijken naar de wereld, maar ook naar onszelf in relatie tot de ander

Zelfkennis en reflectieve vaardigheden zijn belangrijke eigenschappen om te ontwikkelen als journalist in opleiding. Ze dragen bij aan je professionele identiteit en aan jouw ethisch kompas. Als je op dat ethisch kompas leert vertrouwen, ook als je onder druk staat, maak je betere keuzes. Zowel in je journalistieke afwegingen als in het belang van je mentale welzijn. Het gereedschap van de journalist in immers zijn eigen wezen. Je bent je eigen instrument, een klankkast met een eigen kleur en resonantie. Die kleuring moet je wel een beetje kennen om goed verslag te kunnen doen van de wereld om je heen. Het is jouw normen en waarden patroon waar alle informatie aan wordt getoetst. Bewust en onbewust. Hoe beter jij je eigen referentiekader kent, hoe beter je die onontkoombare subjectiviteit kunt objectiveren.

Publicatie