Filters
1313 resultaten gevonden
Procesevaluatie Koffieluitjes
Deze procesevaluatie (juli–november 2025) onderzoekt hoe de werkwijze van Stichting Koffieluitjes in de praktijk functioneert en wordt ervaren door deelnemers, vrijwilligers en coördinatoren. Koffieluitjes richt zich op 55-plussers met een klein sociaal netwerk en biedt bijeenkomsten en activiteiten om eenzaamheid te verminderen. De evaluatie laat zien dat deelnemers vooral waardering hebben voor de sociale contacten, een gevoel van verbondenheid en persoonlijke aandacht. Vrijwilligers en coördinatoren ervaren hun rol als betekenisvol en zien duidelijke impact op het welzijn van deelnemers. De werkwijze sluit grotendeels aan bij het eerder opgestelde handboek. Belangrijke succesfactoren zijn aandacht, betrokkenheid, groepsgevoel en samenwerking. Tegelijk zijn er aandachtspunten, zoals taakafbakening, organisatieontwikkeling en het behoud van het ‘Koffieluitjesgevoel’ bij groei. De resultaten ondersteunen verdere versterking en uitbreiding van de aanpak.
PublicatieAanspreekbaar vakmanschap
De journalistiek bevindt zich in een tijdperk van grote druk, wat vraagt om redacties die gericht zijn op constante ontwikkeling en innovatie. Dit vereist een coöperatieve cultuur waarin collega’s elkaar scherp houden en vrijelijk ideeën uitwisselen. In de praktijk blijkt echter dat de feedbackcultuur op veel redacties niet sterk is; journalisten ervaren regelmatig een "afrekencultuur" en voor bepaalde groepen, zoals jonge of vrouwelijke journalisten, is het vaak lastig om hun mening effectief in te brengen. Recente onderzoeken naar sociale onveiligheid onderstrepen het belang van een veilige en constructieve feedbackcultuur (CFC) voor het mentale welzijn, de journalistieke kwaliteit en het innovatievermogen van organisaties. Het centrale probleem is dat hoewel feedback een van de belangrijkste vormen van werkplekleren is, het in de journalistieke cultuur vaak als problematisch wordt ervaren. Redacties worstelen met de vraag hoe ze een omgeving kunnen creëren die tegelijkertijd ‘safe’ (veilig) en ‘brave’ (moedig) is. Vaak staan impliciete normen, vaste routines en een eenzijdige focus op de productie van de krant de ontwikkeling van de individuele journalist en het team in de weg. Dit onderzoek, uitgevoerd door het Lectoraat Journalistiek & Communicatie van de Christelijke Hogeschool Ede in samenwerking met De Mediapraktijk, NRC en het Nederlands Dagblad, richt zich op de vraag hoe redacties van Nederlandse kwaliteitskranten concreet kunnen werken aan de versterking van deze CFC.
PublicatieIs betrokken journalistiek 'engaged journalism'?
Deze whitepaper wil een aanzet geven tot een nadere beschrijving van betrokken journalistiek als vakvisie. Daarbij wil ik in het bijzonder de Edese traditie vergelijken met de literatuur over ‘engaged journalism’ die de laatste dertig jaar in met name de VS is gevormd. Is betrokken journalistiek ‘engaged journalism’ en wat betekent deze vergelijking voor de doorontwikkeling van betrokken journalistiek in Ede?
PublicatieHoe een betrokken journalist onafhankelijk kan en moet zijn
Betrokkenheid en onafhankelijkheid lijken water en vuur. Betrokken journalistiek neigt immers naar actiejournalistiek of de ouderwetse spreekbuisjournalistiek? En toch is dat de stelling van dit essay: om een betrokken journalist te zijn, zul je betrokken én onafhankelijk moeten zijn. En dat kan. Maar het vraagt aandacht voor hoe je werkt en dat doe je door reflectie.
Publicatie'Het Goede Gesprek'
Samenwerken in de zorg betekent afstemming tussen zorgvragers, hun naasten en professionals, met als doel het welzijn van de zorgvrager te versterken. Goede afstemming bevordert wederzijds begrip, heldere verwachtingen en een duurzame samenwerking. Martine Klasens, Albert van Dieren en Esther Kleijer onderzochten bij woonzorgorganisaties in Ede wat 'het goede gesprek' inhoudt en wat ervoor nodig is om dit gesprek goed vorm te geven. In het onderzoek is gekeken naar ervaringen van professionals in de ouderenzorg en naasten en naar factoren die bijdragen aan een constructieve samenwerking.Op basis van de onderzoeksuitkomsten zijn een training en een stappenplan ontwikkeld voor organisaties in de ouderenzorg die de samenwerking met naasten willen versterken. Deze bieden handvatten om het goede gesprek te voeren en de samenwerking met naasten te versterken, met als doel betere afstemming, meer vertrouwen en passende zorg en ondersteuning rondom de zorgvrager.
PublicatieHet Gezamenlijke Gesprek
Bij een gezamenlijk gesprek gaan een thuiszorgverpleegkundige en een sociaal werker samen met de oudere inwoner in gesprek. In dit gesprek staan de toekomst en wat voor de inwoner belangrijk is centraal. De CHE onderzocht de ervaring met en de impact van dit gezamenlijke gesprek.Door hun verschillende expertises te bundelen, ondersteunen de sociaal werker en de verpleegkundige de inwoner bij het nadenken over de toekomst en over hoe hij of zij de dingen kan blijven doen die betekenisvol zijn in het dagelijks leven. Het gesprek brengt zorg en welzijn op een natuurlijke manier samen en levert een breed en compleet beeld op van iemands situatie.Deze gezamenlijke aanpak kan zorgen voor snelle en passende ondersteuning, doordat signalen vroeg worden gesignaleerd en de juiste ondersteuning op het juiste moment wordt ingezet. Daarnaast wordt de samenwerking tussen zorg en welzijn versterkt en leren professionals van elkaar.
PublicatieImpact als ambivalente ambitie
Dit paper verkent het begrip ‘impact’ in praktijkgericht onderzoek en beschrijft het als een ambivalente, maar invloedrijke term. Impact verwijst naar het streven om met onderzoek maatschappelijke verandering te realiseren, maar kent verschillende betekenissen en spanningen. Enerzijds spreekt het verlangen naar zingeving, betrokkenheid en maatschappelijke relevantie aan. Anderzijds roept het kritiek op, vooral rondom de veronderstellingen van meetbaarheid en maakbaarheid van impact en het risico dat onderzoek alleen wordt gewaardeerd op zichtbare resultaten. Het paper pleit daarom voor een bredere, relationele benadering waarin impact ontstaat in interacties, samenwerking en onverwachte processen. Daarnaast worden alternatieve begrippen zoals betekenis, roeping en vakmanschap voorgesteld om recht te doen aan het complexe, deels ongrijpbare karakter van onderzoek en zijn doorwerking.
PublicatieSamen mens zijn
Onze samenleving is complex geworden: denk aan digitalisering, prestatiedruk, ingewikkelde zorgstructuren en een steeds grotere nadruk op eigen verantwoordelijkheid. Voor wie steun nodig heeft, is dat extra zwaar. Wie eenmaal buitenspel staat, komt moeilijk terug. Tegelijkertijd zijn netwerken en hulp minder vanzelfsprekend door bezuinigingen en een terugtrekkende overheid. Deze problematiek raakt niet alleen jongeren zelf, maar ook hun omgeving, en speelt vaak over meerdere generaties heen. Het opgroeien en volwassen worden van jongeren en jongvolwassen met een langdurige zorgvraag staat centraal bij de SPRONG-groep *Betekenisvol Samenwerken*. Een van de doelen van Betekenisvol samenwerken is om vernieuwende zorginitiatieven te onderzoeken die niet alleen bijdragen aan (sociale) participatie, maar ook recht doen aan wie jongeren zijn en wat zij nodig hebben. We willen met elkaar leren van deze organisaties die jongeren echt zien als mens en hen helpen hun plek in de samenleving te vinden én te versterken. Lectoraten vanuit de wereld van de gehandicaptenzorg, geestelijke gezondheidszorg en jeugdzorg bundelen hun krachten en werken samen met elkaars partners om zorginitiatieven die onderscheidend lijken te zijn samen te onderzoeken. Hoewel het om verschillende werelden gaat en de zorgvragen van de jongeren en jongvolwassenen daarmee heel divers is lijkt de fase van volwassenheid voor vergelijkbare uitdagingen te zorgen waar in het huidige zorglandschap onvoldoende rekening mee wordt gehouden. Het onderzoek is een kennismaking met langdurige zorg in de levensfase van volwassen worden waarbij we met een open blik verkenden wat er speelt, wat er werkt en wat we daarvan kunnen leren. We onderzochten zeven verschillende zorginnovaties waar in dit magazine kennis mee wordt gemaakt.
Publicatie