Zoeken

Epiloog: Bouwstenen voor de transformatie van onderwijs en samenleving

Onderwijs voorbij de meritocratie bevat elf academische bijdragen en zes praktijkbijdragen die de verbeelding over goed onderwijs uitdagen en verrijken. De auteurs laten zich daarbij voeden door bronnen uit filosofie, pedagogiek en theologie. In de Epiloog beschrijven de auteurs drie thematische lijnen: (on)gelijkheid, dienstbaarheid en brede ontwikkeling. Ze beschrijven deze lijnen als onderdeel van een transformatie van het onderwijs om voorbij de meritocratie te kunnen geraken. Tenslotte gaan ze na wat de transformatie van het onderwijs impliceert voor de samenleving en draaien ze het perspectief om: Welke samenleving heeft het onderwijs nodig?

Publicatie

Onderwijs voorbij de meritocratie

Prestaties, prestaties, prestaties. Het onderwijs lijdt aan prestatiepijn die alsmaar heviger wordt. Kunnen leerlingen, docenten en scholen de oplopende prestatieverplichtingen wel nakomen? Als we met nog meer inspanning voor betere prestaties nauwelijks verder komen, waarmee dan wel?Onderwijs voorbij de meritocratie kijkt voor het vraagstuk van prestaties naar het onderliggende meritocratisch ideaal van de eigen verdiensten en stelt dat ter discussie. Het meritocratisch ideaal is weliswaar aantrekkelijk, maar in de huidige samenleving en in het huidige onderwijs is dat ideaal tiranniek geworden. De meritocratie holt de solidariteit uit en ondermijnt de menselijke waardigheid.Aan de orde zijn vragen als: hoe heeft het meritocratisch ideaal zijn weg gevonden in het onderwijs? Wat is de betekenis ervan voor het werken aan gelijke kansen en waardoor schiet dit haar doel voorbij? Hoe kunnen scholen onderwijs en gelijke kansen realiseren voorbij de meritocratie? Wat zijn bruikbare en relevante alternatieven voor het eenzijdig streven naar eigen verdiensten? Wat hebben onderwijsbestuurders, schoolleiders, docenten en andere betrokkenen daarvoor te doen?Onderwijs voorbij de meritocratie bevat elf academische bijdragen en zes praktijkbijdragen die de verbeelding over goed onderwijs uitdagen en verrijken. De auteurs laten zich daarbij voeden door bronnen uit filosofie, pedagogiek en theologie.De bundel is voor moedige mensen in het onderwijs, de samenleving en de politiek.

Publicatie

Towards a fuller understanding of the healing of childhood parental wounds

This article describes a study of adult children’s forgiveness processes following severe childhood parental injury. Consistent with the phenomenological tradition of qualitative research in-depth interviews were conducted with forty-eight participants in the Netherlands, Romania, and Israel to capture their lived experiences of recovery, using forgiveness, from early parental injury. Forgiveness, although an ongoing journey, brings with it important fruits. Study findings, including their various nation-specific nuances, are discussed in light of the existing literature on forgiveness processes. Implications of study findings for clinicians working with individuals to facilitate forgiveness of parentally inflicted wounds are considered.Child–parent forgivenessforgiveness-processqualitative researchinternational research

Publicatie

Is the Exoneration-Forgiveness Distinction in Contextual Therapy Evident in Practice, and What Can We Learn From It?

This article compares exoneration with the correlated concept of forgiveness. According to Contextual Therapy, a fundamental distinction exists between the two. It states that exoneration depends on an adult reassessment of history, resulting in the offender being freed of guilt. Conversely, according to Contextual Therapy, forgiveness is beyond reassessment and relies on the generosity of the forgiver while retaining the assumption of guilt on the part of the wrongdoer. After briefly introducing and concisely overviewing contextual theory, the five core elements of exoneration are identified as (a) an intrapersonal, interpersonal, or posthumous process; (b) motivated by loyalty and obligation; (c) recognition of suffered injustice; and (d) an adult reassessment, leading to (e) a promise of improvement. Then, the core elements are compared with the findings of a previously conducted international phenomenological research study on forgiveness processes between children and parents. Instead of finding evidence of the distinction between exoneration and forgiveness as Contextual Therapy proposes, this article confirms the importance of the five identified elements for both exoneration and forgiveness.

Publicatie

Een dynamisch en complex samenspel van (f)actoren: learning communities in de afstudeerfase van CHE-opleidingen

De CHE werkt samen met het werkveld aan grote maatschappelijke vraagstukken en biedt studenten een krachtige leeromgeving. Deze vraagstukken, gekenmerkt door complexiteit en onzekerheid, vormen de basis voor het starten van learning communities (LC’s) en professionele leergemeenschappen (PLG’s). Steeds meer CHE-studenten nemen deel aan deze LC’s.Deze publicatie onderzoekt hoe leren, onderzoeken en innoveren samengaan in verschillende CHE-opleidingen en of er verschillen zijn tussen LC’s vanwege de aard van de opleiding en het werkveld. Het doel is om werkzame praktijken en contextuele verschillen te expliciteren, gezien de toenemende noodzaak voor interprofessioneel samenwerken.De publicatie volgt op een theoretisch kader over LC’s in de afstudeerfase, gebaseerd op literatuurstudie. In het cursusjaar 2023-2024 zijn samen met LC-coördinatoren van negen bacheloropleidingen ontwerpprincipes voor LC’s in de afstudeerfase ontwikkeld. Deze principes moeten het samen leren en ontwikkelen door studenten, werkveldpartners en docenten rondom grote vraagstukken faciliteren, waarbij:• De student eigenaarschap ervaart over een gezamenlijk vraagstuk;• De participatie van werkveldpartners aansluit bij de dynamiek van het werkveld;• Het ontwerp is ingebed in het curriculum.Gedurende het cursusjaar is data verzameld via interviews met LC-coördinatoren om een beeld te krijgen van verschillende LC-praktijken. In bijeenkomsten zijn inzichten en praktijken gedeeld. Dit rapport beschrijft de opzet en uitkomsten van het participatief ontwerponderzoek en sluit af met aanbevelingen.

Publicatie

Van slimme stad naar ecosysteem

In het nieuwe Future City boek ‘Van slimme stad, naar ecosysteem‘ wordt teruggeblikt op vijf jaar intensief samenwerken binnen de City Deal Slimme Stad, trekken we hieruit waardevolle lessen en presenteren we de 25 belangrijkste resultaten. Daarnaast kijken we samen met experts vooruit, om te leren van hun inzichten over het werken in ecosystemen. Dit ebook bevat vele bijdragen waaronder een gesprek met hoogleraar entrepeneurship and ecosystems aan Nyenrode Business University (tevens lector aan de CHE), Henk Kievit, over ecosystemen door een bestuurlijke bril.

Publicatie

Preventie als ambivalente tijdstrategie

Preventie is volgens Robert van Putten veel meer dan een beleidsinstrumentvoor interventie. Preventie is een mentaliteit die onze tijdsbeleving kleurt:het heden als somber, het verleden als slecht en de toekomst als mogelijkgoed. Hoewel preventie op zichzelf iets goeds is – het vermindert de risico’sop iets slechts – kent ze zelf ook een risico, namelijk dat het een dominantebenadering van de werkelijkheid wordt, waardoor we het goede van heden enverleden niet volop beleven. Van Putten werkt deze ambivalentie verder uit.

Publicatie

Van individuele grip naar relationeel houvast

Reflecties op het WRR-rapport Grip. De auteurs, verbonden aan de Christelijke Hogeschool Ede, ervaren het pleidooi van de WRR als ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Grip past naadloos in een decennialange trend van focus op het ideaal van de sterke, zelfredzame burger als autonoom individu. De WRR erkent weliswaar dat dit niet vanzelf gaat, dat persoonlijke controle ook gepaard moet gaan met randvoorwaarden, indirecte en collectieve controle, met een ondersteunende overheid, maar de laatmoderne levensopvatting blijft onbetwist overeind. Ondanks het nieuwe vocabulaire ademt het rapport nog steeds het (neo)liberale mensbeeld van het individu dat zijn levensproject wil vormgeven en daarbij door de staat gefaciliteerd moet worden. De auteurs pleiten voor een andere benadering van bestaanszekerheid. In de kern gaat het hen om een herwaardering van wat socioloog Hartmut Rosa (2022) ontvankelijkheid voor ‘onbeschikbaarheid’ noemt. Dat begint bij een ander mensbeeld, vraagt om een andere benadering van zekerheid en behoeft culturele oefenplaatsen.

Publicatie