Publicaties

De relationeel-ethische bril maakt het verschil : Een herwaardering van de contextuele therapie

In het nieuwe Handboek Systeemtherapie (Savenije, van Lawick & Reijmers (red.), 2008) komen de naam van Ivan Boszormenyi–Nagy en begrippen als ‘intergenerationeel’ en ‘loyaliteit’ op diverse plaatsen voor, maar is de contextuele therapie als afzonderlijke stroming weggevallen. Er is in het Handboek (hoofdstuk 17 en 21) voornamelijk geput uit het eerste contextuele werk van Nagy, ‘Invisible Loyalties’ (Boszormenyi-Nagy & Spark, 1973). De nadruk ligt op de beschrijving van het fenomeen en de betekenis van de loyaliteit tussen ouders en kinderen. Zijn recentere boek ‘Between Give and Take’ (1986) wordt alleen aangehaald in hoofdstuk 15 over het gezinsontwikkelingsperspectief (Govaerts & Splingaer, 2008). De theorie van Nagy wordt daarin (te) beperkt weergegeven. Nergens in het Handboek Systeemtherapie is een verhandeling te vinden over de relationele ethiek, die gezien kan worden als de kern van de contextuele therapie. Dat beschouw ik als een verlies voor de systeemtherapie. Waardevolle therapeutische interventies ontwikkeld vanuit de contextuele therapie raken in de vergetelheid. De nadruk op herstel van betrouwbaarheid in relaties – waar de contextuele therapie zich op richt - verdient mijns inziens een expliciete plaats in het Handboek. De loyaliteitstheorie van Nagy is niet los verkrijgbaar, maar kan slechts verstaan worden vanuit het geheel van het gedachtegoed. Loyaliteit is in contextueel opzicht uiteindelijk meer een relationeel-ethisch dan een psychologisch en interactioneel fenomeen.

Duurzame zorg | 06-09-2011

Assessing and displaying suitability for adoptive parenthood: a conversation analysis of relationship questions and answers

In this study we examine how suitability for adoptive parenthood is assessedand displayed in interactions between social workers and prospective adoptiveparents. In particular, we have analyzed relationship questions that areput to couples with and without an observation from the social worker. Theanswers are featured as very precise, stressing the positive aspects of therelationship but avoiding sainthood, and accompanied with examples thatillustrate the stability of the relationship. We concluded that it is not only‘‘what’’ couples answer but also ‘‘how’’ they answer that is taken intoaccount in the assessment. That is why ‘‘being able to finish o¤ eachother’s sentences when giving an answer’’ and ‘‘having the ability to reflecton the relationship’’ is considered to be a protective factor for adoptiveparenthood.

Duurzame zorg | 30-03-2010

Assessing candidates for adoptive parenthood

Prospective adoptive parents who take part in a Dutch adoption assessment procedure are asked to writedown their life stories. In this article we examine how information from the life stories is deleted, selectedand transformed into a topic to talk about in an assessment interview and/or to write about in arecommendation record. We have shown in a detailed analysis how prospective adoptive parentsdemonstrate themselves to be “normal people” with “normal childhoods” and how life events are selectedfrom the life stories as a means to assess the coping qualities of the prospective adoptive parents. We couldconclude that social workers in the recommendation record: 1) turn statements made by the parents intofacts; 2) leave statements in the parents' own words, and that they 3) assess suspicions of possible risk factorsin the interview but omit them from the record. By using conversation analysis as a method we could gain aninsight into the dynamics of assessment, making visible exactly how social workers collect information aboutpeople's background to arrive at a decision about whether the candidates are suitable adoptive parents.

Duurzame zorg | 01-01-2009