"Voorlopig zit ik nog niet stil en blijf ik actief betrokken"
Hoe ben je bij de CHE terecht gekomen?
"Ik werk eigenlijk mijn hele leven al in jeugdwerk. Ik startte bij Stichting Timon en toen 15 jaar bij Youth for Christ. Daarna besloot ik al mijn kennis te bundelen en jeugdwerkers op te leiden, omdat ik merkte dat jonge werkers vaak idealen hebben en dan toch met hun neus op de feiten worden gedrukt."
"Die opleiding heb ik opgezet aan de Wittenberg in Zeist, een kleine, maar ontzettende leuke opleiding, inmiddles onderdeel van het Evangelisch College. Vervolgens ging ik werken op de Evangelische Theologische Hogeschool in Veenendaal, en 1,5 jaar later zijn we gefuseerd met Godsdienst Pastoraal Werker aan de CHE. Daar ben ik vervolgens meer dan 20 jaar gebleven."
In je tijd bij de CHE heb je ook veel samengewerkt met Missie Nederland, hoe is dat tot stand gekomen?
"Toen ik bij Youth for Christ werkte ben ik in contact gekomen met toen nog de Evangelische Alliantie. Een werkgroep waarin jeugdwerkers van verschillende organisaties elkaar konden ontmoeten en toerusten in professionaliteit. Vanuit dat netwerk ben ik in contact gekomen met Samen Jong en ben ik bij Missie Nederland gekomen als opdrachtgever en partner."
Waar heeft deze samenwerking tot geleid?
"We brachten samen het eerste boek Samen Jong uit en hebben toen in opdracht van Missie Nederland de inhoudelijke kernwaarden geïmplementeerd in verschillende kerken. Wat leidde tot het Praktijkboek Samen Jong en het symposium – met meer dan 200 bezoekers – waar ik aan mocht meewerken."
Hoe ziet jouw pensioen er straks uit?
"Ik ga verder met het begeleiden van kerken in werken met Samen jong, ik doe dat vanuit het Centrum voor Kerkvernieuwing aan de Theologische Universiteit Utrecht. We blijven daar ook onderzoeken naar dit onderwerp. Daarnaast ga ik de preekopleiding doen aan diezelfde TUU."
Met de afsluiting van je CHE carrière, waar kijk je het meest op terug?
"Naast lesgeven en contact met collega's, vind ik één van de mooiste dingen van mijn werk supervisie geven. Omdat je in supervisie met een klein groepje studenten werkt aan echt diepere dingen in de persoonlijkheid en beroepsgerichtheid van studenten."
"Ik heb dan ook meerdere keren studenten gehad die naar mij toe kwamen om te vertellen dat ze van supervisie het meeste hebben geleerd en hoe belangrijk ze het wel niet vonden in hun vorming. Zo kijk ik daar zelf ook tegenaan en daar beleef ik ook ontzettend veel plezier aan."
Wat is een van de mooiste dingen die je van een student hebt geleerd?
"Nou je leert voortdurend heel veel van studenten, maar ik had vaak het meeste een klik met mensen die een vorm van ADHD hebben. Studenten die daardoor vaak een nogal moeizame onderwijscarrière hebben. Hier verdiepte ik mij in en deed ik onderzoek over. Door van mijn onderzoek en de gesprekken met deze studenten ben ik zeer begripvol voor hen geworden."
"Met die kennis kon ik hen verder helpen, maar kon ik ook andere studenten helpen. Iedere student droeg dus bij aan het vervolg succes van de volgende student die zelf meer moeite heeft met studeren."
"Ik heb nu ook de eer dat ik een aantal oud-studenten nog steeds mag coachen en begeleiden met hun weg vinden binnen het werkveld."
Welke les zou je iedereen mee willen geven?
"Dit advies is waarschijnlijk vooral gericht op docenten, maar hier komt ‘ie: Het is ontzettend belangrijk om te werken vanuit de relatie met de studenten en altijd te zoeken wat onder hun gedrag ligt. Ga op een waarderende manier met hen om, dus niet met een rood potlood. Kijk naar wat studenten wel kunnen en wat zij toe te voegen hebben Laat hen daarin ontwikkelen."
