Groen van Prinsterer als inspiratiebron voor professionals vandaag 

Nadenken over de actuele betekenis van Groen van Prinsterer veronderstelt grondige kennis van zijn leven en werk. Tijdens de eerste collegeavond is biograaf Gertjan Schutte te gast. Hij verzorgt een biografische inleiding waarin hij Groen neerzet als een activist die met zijn antirevolutionaire overtuigingen de elite, het volk en de samenleving in beweging wilde brengen. Groen wordt vaak voorgesteld als iemand die vooral ideeën ontwikkelde en cultiveerde, maar nauwelijks toekwam aan organisatie en hun sociale uitwerking. In deze lezing gaat Schutte in op wat Groen met zijn activisme beoogde en op de sociale beweging die hij grotendeels zelf uit de grond stampte.

Docent: Gertjan Schutte

In de christelijk-sociale traditie, waar christelijke organisaties van zorgorganisaties tot politieke partijen uit putten, gaat het vaak over ideeën: het christelijk-sociaal denken. Hoe zit het met het christelijk-sociaal doen? Op deze tweede avond verkennen we het maatschappelijk engagement van Groen van Prinsterer – en van zijn vrouw Betsy. Ze waren zelf actief in wat we nu maatschappelijk werk noemen, en vrienden wisten hen op dit thema te vinden voor raad en ondersteuning. De ‘geest van Groen’ is daarmee van invloed geweest op verschillende christelijk-sociale initiatieven. Wat kenmerkte deze initiatieven? Hoe werden de mensen om wie het ging bezien? En betekent dat nog iets voor de ‘bezielde professional’ in het maatschappelijk werk vandaag?

Docenten: Lambert Pasterkamp en Herman Oevermans

Groen van Prinsterer is bekend geworden als boegbeeld van de antirevolutionaire of christelijk-historische benadering van politiek. Zijn politieke visie ontwikkelde hij gedurende zijn lange ambtelijke en politieke loopbaan, eerst in dienst van koning Willem I, later als Tweede Kamerlid. Voortdurend kruiste hij de degens met de liberale staatsman Thorbecke. In de revolutionaire negentiende eeuw had hij een scherp oog diepere omwentelingen in de cultuur. Zijn hoofdwerk Ongeloof en Revolutie (1847) is daarvan een belangrijk voorbeeld. In dit avondcollege onderzoeken we de diagnose die Groen in Ongeloof en Revolutie stelde. Ook bespreken we hoe zijn analyse ons kan inspireren in de huidige politieke cultuur die gestempeld wordt door technocratie en populisme.

Docenten: Trineke Palm en Robert van Putten

Groen van Prinsterer bracht in het politieke en kerkelijke debat zijn standpunten op het scherp van de snede naar voren. Onder meer met Thorbecke en Beets, mannen met wie hij bevriend was, voerde hij felle polemieken. ‘Polemiseer ik met u, het is omdat ik met niemand liever volkomen eensgezind werd’, schreef hij in 1864. Hij stond bekend als een wellevend man, maar deinsde niet terug voor een venijnige persoonlijke aanval. Tegelijk was Groen voortdurend op zoek naar medestanders. In dit laatste avondcollege verkennen we hoe Groen zich bewoog in het kerkelijke debat van zijn tijd. Wat is daarvan te leren? Hoe breng je standpunten voor het voetlicht? Is polariseren de enige optie? We verkennen tijdens deze avond hoe christenen zichzelf kunnen blijven in het publieke debat van vandaag.

Docenten: Bram Kunz en Koos-jan de Jager